Een dag uit het leven van Kruumelke

Inderdaad, soms heb je van die zware dagen. Met z’n allen staan we op tijd op om te ontbijten. Wat duurt dat lang blikopeners, hulp nodig? Na het ontbijt help ik hém om de krant te lezen, tussendoor geef ik háár nog computercursus. Waardering? Ze zetten me gewoon steeds weer op de grond. Gelukkig geef ik niet snel op. Ik laat me wéér van mijn beste kant zien en help ijverig met het uitruimen van de vaatwasser. Daarna met Sieske even stoom afblazen, dat heeft een kitten nodig. Samen rennen we als gekken door het huis. Vermoeiend hoor. Opletten nu, de snackla gaat open, een teken dat de blikopeners weggaan. Hééé, wat is dat? Een snack uit een tube, dat is wat nieuws. Héérlijk, inpikken die tube in en er in een rustig hoekje eens lekker van smikkelen. Wat een drukte weer, berg hem maar op hoor, mijn kans komt nog wel. Even een tukje doen en alvast dromen welk moois en lekkers ze weer meebrengen. Inderdaad bij hun thuiskomst zetten ze een grote plant met mooie gele bloemen in de gang. Deze keer help ik eens niet mee met het opruimen van de boodschappen, maar ga alvast de plant in vorm snoeien, veel te veel bloemen. Blaadje weg hier, bloemetje weg daar, hij wordt steeds mooier. Sieske komt helpen en is bijna net zo creatief als ik. Dolgelukkig zetten de blikopeners hem voor het huis om met ons kunstwerk te pronken. Op naar de volgende goede daad. Uitgebreide knuffelronde, eerst met háár en dan met hém. Spinnend mijn weg vervolgen. Wát Funs en Snoebel liggen nog steeds op bed te slapen? Wat een luiwammesen. Samen met Sieske even leven in de brouwerij brengen. De luilakken kijken amper op, hoe we ons ook uitsloven. Jippie, ze zet de computer weer aan; vast een belangrijk verslag voor het werk. Even helpen. Zo, dat kan ze met een gerust hart naar haar baas versturen; ik heb er het nodige aan toegevoegd. Nog even helpen met mijn specialiteit, was vouwen. Voor de zekerheid maar een stel opgerolde sokken in mijn verstophoekje leggen; kan ik daar later leuk mee spelen. Hééé, we gaan koken, écht mijn grote hobby. IJverig help ik mee. Met z’n allen de tafel dekken, Sieske en ik dollen onder het tafellaken. Eindelijk is het eten klaar. Gezellig, ik schuif wel aan. Waarom mag dat nou weer niet, ik heb toch geholpen met koken? Na het eten mogen we wel de borden aflikken. Allemaal, hoewel de anderen niet eens hebben geholpen. Snel doorlikken zodat ik mijn portie krijg. Jemig, wat een minihapje. Natuurlijk help ik hém weer de vaatwasser inruimen. Wat zouden ze toch zonder mij moeten? Door al het werk ben ik wel een beetje smoezelig; een uitgebreide wasbeurt is dus wel op z’n plaats. Even heerlijk uitrekken en dan een enorme geeuw. Staat zij weer met haar fototoestel. Nou, ze doet maar. Ik ga even tukken en me voorbereiden op de volgende ronde. Zwaar hoor, het leven van een tot een Je Weet Wel Kater opgroeiend kitten.
Groetjes van Kruumel